خدای مهربان
خودت می دانی که دوستت دارم
خدایا
من همانم که در خلوتم از تو حیا نکردم و در آشکار نیز مراقب فرمانت نبودم
من آنم که وقتی مژده گناهی را شنیدم شتابان به سوی آن رفتم
تو مهلتم دادی توجه نکردم.....تو پرده پوشی کردی باز هم حیا نکردم
با آنکه میدانستم از همه چیز خبر داری ولی با تمام اینها باز هم..........!
خدایا با بردباری ات مهلتم دادی و گناهم را پوشاندی و مرا عقوبت نکردی....!
گویی گناهانم را از یاد برده ایی و از کیفرم در گذشته ایی ....!
از این بالاتر ؟ گویی تو از من شرم داری !
ولی خداوندا :
خودت این را هم میدانی که وقتی گناه می کردم ، اعتقاد نداشتم که تو خدای من نیستی !
و میدانستی که قصد لجبازی با تو را ندارم !
گناه من ناشی از غلبه هوای نفسم بود !
پس ای خدای من " ای خدای بخشنده من " منم بنده رو سیاهت
مرا به حال خود رها نکن ، چون با وجود تمام این گناهان خودت میدانی چقدر دوست دارم .
فراموش نکن من جز تو کسی رو ندارم
سلام