عشق موندگار ایناز

خدیا اگر بخواهـم از حال و روز خویش بگویم ، باید در انتظار باران اشکهایت باشم ،

تا بدانی

عشقــی که آفریده ای و احساساتش به چه روزی

افتاده ،

مثل این است که برگ سبزی از شاخه اش بر روی زمین افتاده

و همه بر روی آن پـــا میگذارند

و یک برگ خشکیـده همچنان بر روی شاخه اش مانده . . .!

خدایا در این چند صباح باقی مانده از این زندگی بی محبت و پوچ ، هوای عاشقان را داشته باش . . .