دلم تنگ است از این دنیا چرایش را نمیدانم!

 

من این شعر غم افزا را شبی صدبار میخوانم

 

چه میخواهم از این دنیا از این دنیای افسونگر

 

قسم بر پاکی اشکم جوابم را نمیدانم!

 

بهار زندگی را من چندین بار بوییدم

 

کنون با غصه میگویم خداونداااااا پشیمانم...

 

دلم تنگ است از این دنیا چرایش را نمیدانم!!!