عشق موندگار ایناز

سلام


نه دیگر این اتاق کوچک راضی ام می کند

نه پنجره ای که یک وجب بیشتر اسمان ندارد

جاده ها هم که فقط به شهرها می رسند

دلم تنگ است برای ستاره ها

برای سکوت ماه

چمدانی هم ندارم

وقتی رفتم بگویید پرنده ی بود که پرواز را جا گذاشت و رفت